Fuga – mistrzostwo polifonii

🎯

Co dziś zyskasz?

Poznasz absolutny szczyt barokowej inżynierii muzycznej!

💡

Słowo *fuga* oznacza "ucieczkę". Głosy w tym utworze ciągle uciekają przed sobą i nawzajem się gonią!

📌

Definicja – Wielogłosowa forma muzyczna oparta na ścisłej imitacji jednego tematu we wszystkich głosach.
Budowa fugi – 1. Ekspozycja: Prezentacja tematu kolejno we wszystkich głosach (zazwyczaj od 2 do 5 głosów).
- Temat: Główna myśl muzyczna.
- Odpowiedź: Powtórzenie tematu w innym głosie (zazwyczaj o kwintę wyżej lub kwartę niżej).
- Kontrapunkt: Towarzyszenie melodii tematu w innym głosie.
Przeprowadzenia – Odcinki, w których temat pojawia się w różnych tonacjach.
Łączniki (Epizody) – Odcinki bez pełnego tematu, służące do modulacji i odprężenia.
Stretta – Zagęszczenie wejść tematu (głosy wchodzą z tematem coraz szybciej, zanim poprzedni skończy).
Przykłady:
- J.S. Bach – Toccata i Fuga d-moll BWV 565.
- J.S. Bach – Fuga g-moll BWV 578 („Mała").

🎧

[ZASÓB: J.S. Bach – Toccata i Fuga d-moll (wizualizacje na YT idealnie pokazują jak "grubieje" pajęczyna fugi)].

Polecane nagrania (wyszukaj na YouTube)

1
Toccata i Fuga d-moll, BWV 565
Johann Sebastian Bach
Fuga organowa – temat pojawia się w kolejnych głosach
2
Fuga C-dur (HTK t. I, BWV 846)
Johann Sebastian Bach
Prześledzenie ekspozycji fugi – wejścia głosów
3
Fuga g-moll (Mała fuga, BWV 578)
Johann Sebastian Bach
Fuga w wolniejszym tempie – łatwiej śledzić temat