ROK 2Lekcja 13
👑

Fuga – mistrzostwo polifonii

🎯

Co dziś zyskasz?

Poznasz absolutny szczyt barokowej inżynierii muzycznej!
💡

Ciekawostka

Słowo *fuga* oznacza "ucieczkę". Głosy w tym utworze ciągle uciekają przed sobą i nawzajem się gonią!
🧠

Baza Wiedzy

Fuga to najbardziej skomplikowana, wielogłosowa forma naśladownictwa (zazwyczaj 3- lub 4-głosowa). Jej konstrukcja obejmuje ściśle określone etapy:

  1. Ekspozycja:
    • Temat: Pierwszy głos wchodzi sam, grając główną melodię.
    • Odpowiedź: Drugi głos naśladuje temat (oczko wyżej).
    • Kontrapunkt: Gdy drugi głos gra odpowiedź, pierwszy wcale nie milknie, tylko gra nowy materiał jako tło.
  2. Przeprowadzenia: Gdy wszystkie głosy się już zaprezentowały (zakończyła się Ekspozycja), główny temat wędruje (jest przeprowadzany) przez różne inne tonacje i głosy w dalszej części utworu, co przypomina burzliwą dyskusję.
🎧

Posłuchaj

  • [ZASÓB: J.S. Bach – Toccata i Fuga d-moll (wizualizacje na YT idealnie pokazują jak "grubieje" pajęczyna fugi)].

Polecane nagrania (wyszukaj na YouTube)

  1. 1

    Toccata i Fuga d-moll, BWV 565

    Johann Sebastian Bach

    Fuga organowa – temat pojawia się w kolejnych głosach

  2. 2

    Fuga C-dur (HTK t. I, BWV 846)

    Johann Sebastian Bach

    Prześledzenie ekspozycji fugi – wejścia głosów

  3. 3

    Fuga g-moll (Mała fuga, BWV 578)

    Johann Sebastian Bach

    Fuga w wolniejszym tempie – łatwiej śledzić temat

Poprzednia
🎭 Formy polifoniczne: kanon i inwencja
Następna
📝 Test #3: Suita i formy polifoniczne