ROK 2Lekcja 12
🎭
Formy polifoniczne: kanon i inwencja
🎯
Co dziś zyskasz?
Zrozumiesz, na czym polega niezależność głosów w polifonii.
💡
Ciekawostka
Śpiewając w szkole "Panie Janie" w dwóch wchodzących po sobie grupach – wykonujesz właśnie muzykę polifoniczną zwaną kanonem!
📌
Zapamiętaj
- Polifonia – Rodzaj faktury, w której kilka głosów jest równouprawnionych pod względem melodycznym.
- Imitacja – Podstawowa technika polifoniczna polegająca na powtarzaniu (naśladowaniu) tematu z jednego głosu w drugim, z pewnym opóźnieniem.
- Kanon – Najściślejsza forma imitacji. Jeden głos prowadzi melodię, a drugi (lub kolejne) powtarza ją w całości w stałym odstępie czasu.
- Inwencja – Krótki utwór polifoniczny oparty na swobodnej pracy nad krótkim motywem (tematem). Najsłynniejsze są 2- i 3-głosowe inwencje J.S. Bacha, pisane jako ćwiczenia dla uczniów.
- Przykłady:
- J. Pachelbel – Kanon D-dur.
- J.S. Bach – Inwencja dwugłosowa C-dur BWV 772.
🎧
Posłuchaj
- [ZASÓB: J. Pachelbel – Kanon D-dur].
Polecane nagrania (wyszukaj na YouTube)
- 1
Kanon D-dur (Pachelbel's Canon)
Johann Pachelbel
Kanon – trzy głosy wchodzą w odstępach, jeden bas ostinato
- 2
Inwencja dwugłosowa nr 8 F-dur, BWV 779
Johann Sebastian Bach
Inwencja – dwa głosy imitują się i rozwijają naprzemiennie
- 3
Frohe Hirten, eilt, ach eilet (Oratorium bożonarodzeniowe) – kanon
Johann Sebastian Bach
Kanon w muzyce wokalnej